Ik en mijn ADHD
Blake richt zich tot tieners en hun familie met een autoriteit
waaraan weinig experts zich kunnen meten.
In Ik en mijn ADHD vertelt Blake als zeventienjarige jongen wat hem
vanaf de peuterspeelzaal tot in zijn tienerjaren allemaal overkwam en
wat dit met zijn ADHD te maken heeft. Hij vertelt wat voor hem het
verschil is tussen wel en geen medicijnen gebruiken. Hij probeert
tegen pestkoppen in te gaan en onredelijke leerkrachten van zijn
gelijk te overtuigen, worstelt met concentratieproblemen op school,
wordt verkeerd begrepen, ontloopt meisjes en raakt zijn beste vriend
kwijt. Na elk persoonlijk verhaal worden de oorzaak en het gevolg helder
besproken en geeft Blake praktische tips en oplossingen die voor hem
waardevol bleken.
In dit geestige en verhelderende boek steekt Blake
jonge mensen met ADHD een hart onder de riem,
en schetst hij een indringend portret van
zijn leven met ADHD.
Blake is van jongs af aan hyperactief, impulsief en snel afgeleid.
Toen Blake vijf jaar was en probeerde zijn jongere zusje uit haar
kinderstoel te duwen, vermoedde zijn moeder voor het eerst
dat Blake ADHD had.
Uit: Ik en mijn ADHD
‘Ik weet hoe het voelt als je moeder echt kwaad wordt omdat
jij leuk in de tuin met een katapult kiezels aan het schieten bent en
er per ongeluk een dwars door de glazen schuifdeur gaat.
Of dat je vader je onbeleefd noemt, alleen maar omdat je wat terug zei
om je te verdedigen.
Of dat je zus je een domkop noemt omdat je het grapje niet snapt
waar iedereen zo om moet lachen. Of dat de juf jou moet hebben omdat
jij het wel gedaan zult hebben, ook al was jij het niet.
Of dat je tics hebt en klasgenootjes steeds naar je staren.
Of dat je vriendje niet opbelt om samen te gaan fietsen, terwijl
hij het had beloofd.
En raad eens: je bent niet de enige. Jij bent niet raar,
alleen heb je ADHD. En allemaal lopen we tegen hetzelfde op.
Eerst moeten we begrijpen waarom we anders zijn, en dan moeten
we ons realiseren wat we eraan kunnen doen,
en hoe we de talenten die we dankzij ADHD hebben in ons voordeel kunnen gebruiken!
Je hoeft je niet te verontschuldigen voor ADHD, je moet leren het te gebruiken.'
| 
